گردشگری ایرلند تحت تاثیر تعطیلات کوتاه مدت

با وابستگی بیش از حد گردشگری ایرلند به فعالیت در فصل اوج سفر (تابستان)، فصلی بودن نیز موضوعی دائمی در صنعت گردشگری ایرلند است.

جمهوری ایرلند با مساحتی بیش از ۷۰ هزار کیلومتر مربع و جمعیت ۴٫۲ میلیون نفری در شمال غربی قاره اروپا قرار گرفته است. صنعت گردشگری با اشتغال زایی برای حدود ۲۵۰ هزار نفر، در ایرلند با اهمیت است. صنعت گردشگری در سال ۲۰۱۱ نزدیک به ۵٫۴ میلیارد یورو برای این کشور درآمد داشته است. این صنعت ۳٫۷ درصد از تولید ناخالص ملی ایرلند را تشکیل می دهد و بزرگ ترین بخش تجارت بین المللی اقتصاد این کشور است. در همین حال، بیش از ۷ درصد از صادرات خدمات ایرلند مربوط به گردشگری برآورد می شود و بیشتر درآمدهای حاصل از گردشگری در ایرلند باقی می ماند که باعث به حرکت درآمدن چرخ اقتصاد می شود. در هر حال، این صنعت با محیط اقتصادی دشواری روبه رو است. در سال ۲۰۱۰ تعداد بازدیدکنندگان خارجی با کاهش ۱۵ درصدی، به میزان ۵٫۶ میلیون رسید و درآمدهای ارزی با مبلغ ۳٫۳ میلیارد یورو، ۱۴ درصد کمتر از سال ۲۰۰۹ بود.

ساختار سازمانی گردشگری در ایرلند متشکل از نهاد ها و سازمان های مختلفی است. در نتیجه مذاکرات صلح سال ۱۹۹۸ بین انگلیس و جمهوری ایرلند، نهاد Tourism Ireland تاسیس شد که وظیفه بازاریابی بین المللی جزیره ایرلند (شامل ایرلند شمالی و جمهوری ایرلند) را بر عهده دارد. همچنین Fáilte Ireland که در سال ۲۰۰۳ با ادغام شورای آموزش و پرورش و Bord Fáilte تاسیس شد، بازاریابی داخلی در جزیره ایرلند را انجام می دهد. علاوه بر نهادهای اصلی گردشگری ایرلند، سازمان ها و ادارات دولتی دیگری نیز هستند که علاقه یا مسوولیتی در حیطه گردشگری دارند. بخش خصوصی نیز شامل نمایندگان صنعت مانند اتحادیه هتل ها، انجمن رستوران داران، اتاق بازرگانی، نمایندگان محلی صنعت گردشگری و بازاریابی می شود. ادارات دولتی و خصوصی مختلفی با یکدیگر همکاری می کنند که در این میان نقش Fáilte Ireland بسیار کلیدی است، زیرا به طور همزمان هم با دیگر سازمان های دولتی و هم با نمایندگان بخش خصوصی تعامل دارد.

در حال حاضر عوامل مختلفی بر صنعت گردشگری ایرلند تاثیرگذارند. تغییرات رفتار مصرف کنندگان و روی آوردن به تعطیلات کوتاه مدت به جای تعطیلات بلندمدت، روندی جهانی است که باعث عدم توازن منطقه ای در درآمدهای گردشگری شده است. همچنین افزایش پدیده بازدید از دوستان و اقوام تاثیراتی منفی بر ارزش اقتصادی توریسم دارد. زیرا این نوع از گردشگران نسبت به گردشگران سنتی، تمایل کمتری برای خرج کردن دارند. دیگر عامل موثر، قدرت وب به عنوان ابزار ارائه اطلاعات، بازاریابی و کانال توزیع است. اینترنت وارد فاز جدیدی از یکپارچگی با سبک زندگی مردم و باعث افزایش اعتماد به نفس و تمایل آنها به استفاده از وب برای اطلاع یافتن و تصمیم گیری درباره گستره ای از محصولات و خدمات شده است. امکان ارائه پیشنهادی جذاب از طریق وب به بازار، امری ضروری است که به همکاری کسب و کارهای گردشگری با یکدیگر نیاز دارد. در آخر، از آنجا که گردشگری به طور خاص تاثیر مستقیمی بر تمام جنبه های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی کشور دارد، سیاست های پایداری، بخشی ضروری در توسعه و برنامه ریزی گردشگری محسوب می شوند.

این موضوع در برنامه عملیاتی زیست محیطی ۲۰۰۹-۲۰۰۷ Fáilte Ireland انعکاس داده و برای تمام مشارکت کنندگان در صنعت گردشگری اهدافی تعیین شد. این برنامه، مسائل زیست محیطی را در مرکز سیاست های گردشگری در سطوح ملی، منطقه ای و محلی قرار داد و بر اهمیت حفاظت از منابع گردشگری و زیست محیطی اصلی و ترفیع اقدامات مناسب زیست محیطی، تاکید داشت. گردشگری ایرلند به شدت به دو بازار بریتانیا و آمریکای شمالی وابسته است. ادامه کاهش تعداد بازدیدکنندگان از این بازارها (به ویژه بریتانیا)، نیاز به گسترش بازارها را پررنگ تر می کند. در نتیجه، توجه به مناطقی که به تازگی در حال ثروتمند شدن هستند مانند چین، هند و همچنین اروپای جنوبی و کشورهای اروپای شمالی، برای صنعت گردشگری ایرلند بسیار اهمیت دارد. از سوی دیگر، گردشگری ایرلند در مناطق و فصل خاصی متمرکز شده است. با وجود اینکه جاذبه اصلی گردشگری ایرلند، مردم مهربان و میهمان نواز و محیط طبیعی بکر و زیبای آن است که با محیط روستایی ایرلند رابطه نزدیکی دارد، اما تنها دوبلین به عنوان یک مقصد بین المللی گردشگری رشد یافته که غالبا به دلیل افزایش دسترسی هوایی به دوبلین و رشد تقاضا برای تعطیلات کوتاه مدت است.

البته با وابستگی بیش از حد گردشگری ایرلند به فعالیت در فصل اوج سفر (تابستان)، فصلی بودن نیز موضوعی دائمی در صنعت گردشگری ایرلند است که نیاز به مدیریت دارد. نیروی انسانی هم به عنوان بخشی از برند ایرلند و هم برای ارائه خدمات به بازدیدکنندگان، عنصر اصلی تجربه گردشگری ایرلند است. از آنجا که بخش اعظمی از کارکنان صنعت گردشگری از خارج از ایرلند می آیند، چشم انداز اشتغال زایی گردشگری ایرلند در چند سال اخیر به طور چشمگیری تغییر کرده است. تنوع فرهنگی در صنعت گردشگری، علاوه بر چالشی مدیریتی، فرصتی برای تقویت صنعت نیز به وجود می آورد. در نهایت با مقایسه روندها و چالش های پیش روی گردشگری ایرلند و ایران، می توان نتیجه گرفت گردشگری ایران نیز باید به دنبال رفع وابستگی به کشورهای خاص باشد و سعی در جذب گردشگران از بازارهای مختلف داشته باشد.

همچنین تنوع محصولات و مقاصد و همچنین پراکندگی گردشگری در مناطق و زمان های مختلف سال از جمله اقدامات موثر برای افزایش رقابت پذیری صنعت گردشگری ایران است. به این منظور علاوه بر اقدامات سازمان های دولتی در بهبود زیرساخت ها و امکانات و تسهیلات گردشگری در مناطق مختلف، بخش خصوصی نیز باید به سرمایه گذاری در این مناطق بپردازد و مسیرهای گردشگری جدیدی تعریف شود. ضمن اینکه نیروی انسانی نیز عاملی بسیار مهم در گردشگری ایران است که باید به آن توجه شود. به نظر می رسد سیستم آموزش گردشگری در دانشگاه های ایران نیز نیاز به بازنگری دارد تا بتواند منابع انسانی با مهارت و اثربخشی برای صنعت گردشگری تربیت کند.

نویسندگان

سیدمهدی طباطبایی/ کارشناس ارشد بازاریابی گردشگری
سیامک سیفی/ دانشجوی دکترای گردشگری دانشگاه پانتئون سوربن فرانسه

« دنیای سفر » این نوشته را از «
روزنامه دنیای اقتصاد » آورده است. واکاوی، پی گیری، نگارش و آفرینش، شایسته سپاسگزاری است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *