دولت کانادا و نظام سیاسی این کشور

به گزارش سایت خبری نوسازی ناوگان ;

ترابر نیوز:

مجسمه دادگاه منیتوبااین نوشته به طور مختصر ساختار دولت کانادا و نظام سیاسی آن را معرفی می کند.

نظام سیاسی غیر متمرکز

به طور کلی نظام سیاسی کانادا یکی از غیر متمرکزترین نظام های سیاسی جهان است. در این نظام گرچه دولت فدرال بر کل کشور حاکم است، اما دولتهای استانی از قدرت زیادی برخورداند. به همین دلیل، در بسیاری موارد دولت های استانی، یا در مقابل دولت مرکزی قرار می گیرند یا تصمیمات آنها به طور کامل، همسوی با دولت فدرال کانادا نیست. به عنوان مثال در خصوص پیوستن کانادا به سازمان تجارت جهانی WTO گرچه دولت فدرال کانادا عضو این سازمان است، ولی بعضی از استانهای کانادا از پیوستن به این سازمان سر باز زده اند. نمونه دیگر، استان کبک است که تاکنون از امضای آخرین نسخه قانون اساسی کانادا امتناع کرده و در بسیاری موارد نیز ساز خود را می زند که چندان با تصمیمات دولت فدرال هماهنگ نیست.

دولت کانادا در سه مقطع تعریف می شود.

  • دولت فدرال Federal Government
  • دولت های استانی Provincial Government
  • دولت های شهری – شهرداری ها Municipalities

شهرداری ها از قدرت زیادی برخورداند و گرچه تابع دولت فدرال و دولت استانی خود هستند، تا حدودی توانایی قانون گذاری دارند. همچنین هر شهر دارای اداره پلیس و آتش نشانی خود است که فرماندهان آنها مستقیما به شهردار شهر گزارش می دهند و زیر نظر وی عمل می کنند.

احزاب سیاسی

در کانادا چهار حزب در سطح فدرال فعالند.

  • حزب محافظه کار  Conservative Party که در حال حاضر حزب حاکم کشور است.
  • حزب لیبرال Liberal Party که در اصطلاح حزب رسمی مخالف Official Opposition Party خوانده می شود.
  • حزب نیودمکرات New Democrat Party  یا NDP
  • حزب سبز Green Party

استان کبک یک حزب مخصوص به خود دارد که عقاید جدایی طلبانه داشته، Bloc Québécois نامیده می شود. حزب سبز کانادا تا کنون تنها یک کرسی در مجلس Parliament این کشور به دست نیاورده است؛ در حالیکه حزب استانی Bloc Québécois در انتخابات ۲۰۱۵ صاحب ۱۰ کرسی شد.

استقلال سیاسی کشور کانادا

کانادا از نظر سیاسی کشوری کاملا مستقل است. اگر می خواهید درباره ارتباط سیاسی بین کانادا و انگلیس بیشتر بدانید اینجا کلیک کنید.

کشور کانادا به عنوان یکی از کشورهای مشترک المنافع Commonwealth تعهدات سیاسی خاصی دارد که به جا می آورد؛ اما هیچ یک از این تعهدات، استقلال سیاسی کانادا را تحت الشعاع قرار نمی دهد. کما اینکه حتی در دهه ۵۰ میلادی کانادا از حمایت انگلیس در درگیری های مربوط به کانال سوئز سر باز زد.

کشور کانادا قراردادها و توافق نامه های متعددی را در زمینه های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی با کشور آمریکا به امضا رسانده است. از جمله کانادا از اولین کشورهای عضو پیمان آتلانتیک شمالی NATO است و همچنین پیمان اقتصادی NAFTA را با آمریکا به امضا رسانده است. تا کنون هیچ یک از این پیمان ها استقلال سیاسی کانادا را به خطر نیانداخته است. برای مثال کانادا در جنگ عراق شرکت نکرد. همچنین کانادا از حمایت آمریکا در طرح دفاع موشکی این کشور امتناع ورزید. در دوره حکومت دولت محافظه کار کانادا (سال های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۵) سیاست های خارجی دولت کانادا به آمریکا نزدیک شد ولی با تغییر دولت به دولت لیبرال در اکتبر ۲۰۱۵ انتظار می رود که بین این دو کشور در امور سیاست خارجی فاصله بیافتد.

چارچوب سیاسی دولت فدرال کانادا

دولت فدرال کانادا از نوع دموکراسی- پارلمانی است. به عبارت دیگر مردم، نمایندگان مورد علاقه خود را برای پارلمان یا همان مجلس فدرال کانادا انتخاب می کنند. حزبی که بیشترین نماینده را در پارلمان داشته باشد، حزب حاکم و رهبر آن حزب، نخست وزیر کانادا می شود. نخست وزیر از میان نمایندگان مجلس اعضای کابینه خود را انتخاب می کند. بدین ترتیب قوه مقننه و مجریه کانادا به نوعی با همدیگر ترکیب می شوند.

به این ترتیب مردم، مستقیما نخست وزیر یا وزرای کانادا را انتخاب نمی کنند. فرماندار کل کانادا Governor General هم که نماینده ملکه انگلیس در کاناداست در واقع توسط نخست وزیر کانادا انتخاب و به ملکه معرفی می شود. گرچه ملکه باید بر این انتخاب مهر تائید بزند، این حرکت بیشتر یک حرکت نمایشی سیاسی است. فرماندار کل کانادا در شرایط بسیار خاصی می تواند برروی سرنوشت سیاسی کانادا اثر بگذارد که البته یک نمونه آن در دسامبر سال ۲۰۰۸ به وقوع پیوست. خارج از شرایط خاص فرماندار کل مسؤول تعیین اعضای مجلس سنای کاناداست. فرماندار کل این اعضا را به توصیه نخست وزیر کانادا منصوب می کند.

خلاصه اینکه پست های سیاسی مهم دولت فدرال گاه انتخابی (از طریق رای گیری) و گاه انتصابی اند. همین روند در رده دولتهای استانی و شهرداری ها هم مشاهده می شود.

قوه قضائیه (سیستم دادگاهی)

بحث قوه قضائیه از بحث دولت هم پیچیده تر است. به طور خلاصه انواع و اقسام دادگاه ها در سطح فدرال و استانی مشغول به کارند. حتی دادگاه هایی وجود دارند که مختص یک سازمان دولتی خاص و یا یک شاخه خاص از مسایل قانونی اند. نکته مهم آن است که نظام حقوقی کانادا یک نظام عرفی Common-law است. این بدان معناست که اگر دادگاه های کانادا رأی خاصی را صادر کنند حکم قانون پیدا می کند. قوانین دادگاه عالی کانادا Supreme Court of Canada در حد قوانین فدرال است. سایر دادگاه به اندازه دادگاه عالی قدرت ندارند ولی در جای خود، حکم آنها حکم قانون پیدا می کند (قوانین استانی یا شهری).

مقاله مرتبط: قوای فدرال حاکم بر کانادا

علیرضا پارسایبا آرزوی موفقیت برای یکایک خوانندگان مهاجران کانادا

علیرضا پارسای
مشاور رسمی مهاجرت به کانادا مستقر در شهر تورنتو
استاد رشته مهاجرت کالج اشتون شهر ونکوور

Let’s block ads! (Why?)

.
Leave a Reply